De aanhoudende droogte van de voorbije periode laat zich voelen in heel Vlaanderen. Grondwaterstanden en rivierpeilen zakken en natuur, landbouw en andere watergebruikers ondervinden daar de gevolgen van. Hydroloog Patrick Willems (KU Leuven) wees er recent in de media nog op dat we onze bodem opnieuw meer als een spons moeten laten functioneren: water vasthouden wanneer het regent, zodat het niet te snel wordt afgevoerd.
Dat is precies wat wetlands doen. Bij veel regen houden ze water vast, waarna het geleidelijk kan infiltreren in de bodem. Daardoor blijft er tijdens droge periodes langer water beschikbaar en droogt ook de omliggende begroeiing minder snel uit. Tegelijk zijn wetlands waardevolle leefgebieden voor planten en dieren.
In Pikhaken, tegenover de dorpskern van Rijmenam, richt het Sigmaplan 33 hectare in als wetland. Akkers maken er plaats voor vochtige graslanden en oude Dijlemeanders worden opnieuw uitgegraven. Er komen ook ondiepe poelen, onder meer als leefgebied voor de kamsalamander. Pikhaken is geen overstromingsgebied: Dijlewater wordt er dus niet geborgen. Het nieuwe wetland kan bij hevige neerslag wél regenwater bufferen. Zo toont Pikhaken mooi hoe natuurherstel ook helpt om ons landschap weerbaarder te maken tegen een veranderend klimaat: water vasthouden wanneer het kan, zodat er meer overblijft wanneer het nodig is.